woensdag 19 december 2018

donderdag 20 september 2018

Persoonlijk

"Mocht ik soms wat onpersoonlijk overkomen, dan is dat zeker niet persoonlijk bedoeld."

Er is iets vreemd aan de hand met het woord 'persoonlijk', want hoewel zaken vaak een individuele, en daarmee persoonlijke, aanpak vragen, moeten we het vooral ook allemaal niet al te persoonlijk opvatten. Dan doe je namelijk onnodig moeilijk en zet je jezelf buiten de groep. Hmmm, lastig.

Een onpersoonlijke aanpak kan eigenlijk altijd wel rekenen op een negatieve bejegening, op afkeuring. Denk dan vooral aan de dienstensector, waar het adagium 'klant is koning' geldt. Elke verkoper wordt hierop getraind. Niet dat dat dan ook meteen persoonlijk overkomt, want echte vriendelijkheid is niet zo gemakkelijk te trainen als het soms lijkt. Hoe meer je betaalt overigens, hoe persoonlijker het ook wordt. Althans de poging, want eenmaal bewust van het motief van de ander, voelt het ook weer in evenredige mate juist heel onpersoonlijk aan.


Ooit heb ik geleerd dat de bron van miscommunicatie tussen mensen heel vaak ligt in het te letterlijk nemen van woorden of juist het te persoonlijk opvatten van op zichzelf neutraal commentaar. In het laatste geval gaat het dus over iets dat als kritiek wordt opgevat en het omgaan daarmee. Dat vinden mensen lastig, maar is pas echt een probleem als de motieven van de ander niet oprecht zijn of als de ander behept is met een blinde vlek waar je u tegen zegt.

Mijn aanklacht is dan ook deze: ben eerlijk als je zegt dat iets niet persoonlijk bedoeld is, leg het uit om je geloofwaardigheid te waarborgen. Want ik kom het helaas iets te vaak tegen dat mensen wel een heel persoonlijke aanpak kiezen, dat en-passant en standaard ontkennen, maar erger nog, vervolgens ook weglopen voor de bijbehorende verantwoordelijkheid als het gaat over de consequenties voor het geheel. De aanval leidt in communicatie slechts tot een tegenaanval, nooit tot een constructief overleg. Het is een zeer hardnekkige denkfout...

Dus denk volgende keer even na als je die bijzin gebruikt; durf te bekennen als iets wel persoonlijk bedoeld is en dat je in je aanpak de tools niet hebt om wel samen verder te komen. Dan gaat het tenminste over waar het over moet gaan.

dinsdag 29 mei 2018

Adaptief

Aanpassen is een thema dat bij hoogbegaafden vroeg of laat bewuste aandacht vraagt. Ofwel omdat je vastloopt en bewust wordt van je overaanpassen, ofwel omdat je door conflict en exclusie juist wil leren hoe je je door middel van aangepast gedrag kan handhaven. Aanpassen is daarmee dus niet letterlijk het tegenoverstelde van niet-aanpassen (uitgelegd als bijvoorbeeld autonomie of het hutje-op-de-hei), maar vraagt weloverwogen aandacht in denken en doen om een manier te vinden, jouw waarschijnlijk unieke manier, van je verhouden tot de dingen en de mensen. 

Iets is adaptief wanneer het (voor de overleving van de soort) zinvol is. Of anders: alles wat zich zo aan de omgeving aanpast dat het de kans van overleven vergroot. Dat heet in de evolutionaire psychologie een adaptieve copingstijl.

Omgaan met depressieve gevoelens, teleurstellingen en persoonlijke crises is voor eenieder hard werken. De ervaren complexiteit en pijn; je moet door de eerste ontkenning heen om te kunnen gaan zoeken naar een betekenisvol idee en dito reactie. Maar hoe doe je dat? En wat is dan effectief? 


"The best years of your life are the ones in which you decide your problems are your own." (Albert Ellis)

Een mooie handreiking op dit vlak is het boek Searching for Meaning van James T. Webb, waarvan via DEZE link al een en ander is in te zien: scroll naar halverwege het overzichtsartikel en lees onder het kopje Coping Styles and Strategies enkele voorbeelden van ineffectieve en ook effectieve strategieƫn.

Let op dus met het vernauwen van je denken (lees: blijf je denkkracht inzetten) en ook met hoge activiteitenniveaus (lees: just do less).

donderdag 12 april 2018

Geruststellende gedachten

Ze zijn altijd welkom, komen altijd iets brengen en het is een feest om ze te verzamelen: geruststellende gedachten. Ze laten je rust vinden in wat er hier en nu is, zijn dus gericht op accepteren en niet op veranderen of oplossen. Geen slimmigheidjes, meer wijsheden. Laaf u aan de lijst.

  • Morgen is er weer een dag.
  • Alles komt goed. (Kump good)
  • Het kan altijd erger.
  • Na regen komt zonneschijn.
  • Achter de wolken, daar schijnt de zon.
  • Het heeft zo moeten zijn.
  • Jouw tijd komt nog wel.
  • Dat trekt wel weer bij.
  • Soms gaat het gewoon zo.
  • Liefde overwint alles.
  • What doesn's kill you, makes you stronger.
  • Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.
  • Elk nadeel heb z'n voordeel.
  • Het is niet anders.
  • Wat niet is, kan nog komen.
  • Komt tijd, komt raad.
  • Elk huisje heeft zijn kruisje.
  • Beter laat dan nooit.
  • Je bent sterker dan je denkt.
  • Altijd thuis is ook nooit weg.
  • Ach ja.
  • Waar is niks?
  • Ik zeg maar zo(o), da’s korter dan dierentuin.
  • Niets moet, alles mag.
  • Het is wat het is.
  • Gelukkig hebben we de foto's nog.
  • Morgen is alles anders.
  • It'll be grand. (Iers)
  • ...
Mail me je vondsten op rob@rblc.nl zodat we nog meer worden gerustgesteld. Want dat nemen ze ons niet meer af šŸ˜‰.

maandag 9 april 2018

zaterdag 15 juli 2017

Iets belangeloos

Jelle Jolles, hoogleraar neuropsychologie en auteur van Het Tienerbrein, houdt een pleidooi voor brede(re) vorming voor adolescenten. "Daarvoor is steun, sturing en inspiratie nodig van opvoeders en leraren."

Impliciet refereert het aan kritiek die je kan geven aan de schoolse aanpak van hoogbegaafdheid; namelijk dat die niet de intern gestuurde ontwikkeling van het kind als leidmotief heeft, maar een (bedachte) extern opgelegde norm van prestatie. In al haar goede bedoelingen, het strandt in aanbodgerichtheid...

Er is meer nodig. "Een hoogpresterend kind heeft anders een risico op een vrij eenzijdige ontwikkeling." Aldus Jolles; zie hier zijn TEDx bijdrage over het tienerbrein.

Mijn aanvulling hierop is dat de schoolse context (per definitie) beperkt is en dat er belangen (presteren) zijn die de individuele persoonlijke ontwikkeling in de weg kunnen zitten. Ook al is het gepersonaliseerd leren op middelbare scholen een grote stap voorwaarts te noemen, school is en blijft school.

Evenzogoed geldt er ook een beperking voor de liefhebbende ouders, die door hun rol nou eenmaal vastligt. Gedreven door het belang dat hun kroost gelukkig zal zijn, zullen ze zeker sturen en steunen. Maar ook daar liggen belangen.

Beide concepten (presteren & gelukkig zijn) kennen aldus belanghebbenden, die kunnen verschillen van de jongere in casu, die misschien wel hele andere belangen heeft, namelijk iemand worden (identiteit) los van school & ouders.

In een leeftijdsfase waarin autonomie steeds belangrijker wordt, is er ook nog iets anders nodig dan "nog meer een gestructureerde aanpak", zoals Jolles voorstelt. Iets dat de ontwikkeling van een jongere niet benauwd, beperkt of zelfs soms tegenwerkt en tegelijkertijd ook verwachtingsloos is. Iets dat ruimte biedt en aansluit bij andersoortige sociale of sociaal-emotionele behoeften, om lucht te creƫren, maar ook om breder en diepgaander te kunnen ontwikkelen, vanuit zelfsturing, wil en eigenheid. Dat is redenerend vanuit de vraag.

Juist bij hoogbegaafdheid, als dat synoniem zou zijn voor een bijzonder potentieel, dan betekent dat ook dat er extra veel oog en zorg voor onderliggende behoeften nodig is. De onafhankelijke derde, de mentor kan daarbij de wenselijke en/of noodzakelijke ondersteunende factor zijn. Zag ook Kohlberg:


Reageren? Mail a.u.b. naar rob@rblc.nl

dinsdag 11 juli 2017

Vakantiestress

Vergeet geen checklist te maken en rust vooraf voldoende uit...

Geniet van lekker wat weekjes comfort zone met een stevige fixed mindset. 

donderdag 6 juli 2017

Onvermijdelijke groei

"Uiteindelijk zal er toch echt niets anders resten dan een onbegrijpelijke stilte." 

Als leed en lijden voor de al dan niet noodzakelijke groei zorgt, is ontwikkeling daarmee ook onvermijdelijk geworden? De Groene poogt antwoorden te vinden in een vermakelijk betoog.

Waarbij het slachtofferschap als optie wat mij betreft altijd nog open blijft in geval van een gebrek aan realiteitsbesef van de ander. Vul zelf maar in...

Onlangs herlas ik Houellebecq die in dit essay inspirerend stelt: "U kunt het lijden niet in een doel veranderen." En ook: "Het leven is een reeks vernietigingsexamens."

In samenvatting is dan de levensopdracht: Leer de pijn in je poriƫn voelen! Dat is eigenlijk het enige :-)




woensdag 28 juni 2017

Nieuw webadres

De afgelopen maanden is de website rblc.nl veelvuldig aangevallen door hackers. Na enkele lapmiddelen toegepast te hebben, die slechts voor even werkten, heb ik besloten om het vertrouwde en degelijke blogspot te gaan gebruiken i.p.v. Wordpress.

Met trots kan ik opnieuw de vertrouwde inhoud presenteren, op een nieuw adres en in een vers jasje gestoken. Overigens worden bezoekers van rblc.nl automatisch geforwarded naar deze site.


dinsdag 6 juni 2017

Dichotoom denken

"We beperken ons het liefst tot keuzes uit hooguit twee opties, goed of fout, zwart of wit, maar ons brein gedijt juist bij driedelingen."

Als 'de mate waarin' leidend is voor je handelen, je je als een diskjockey bevindt aan het mengpaneel van je eigen keuzes, dan is de derde dimensie vaak de meest inzichtgevende.

Tweedelingen verleiden tot eenvoud, driedelingen verheffen en raken de kern. Stop het dichotome denken !

Lees hier een heel prettig, alsook herkenbaar en daarnaast (...) ook goed werkbaar artikel.